پسرى كه شير خورده ، و دخترى كه شير خورده بر پسرهاى مرضعه - اگر نسبى باشند - حرام هستند براى آن‌كه اخوت دارند . و اما اولاد رضاعى مرضعه از كسانى كه با شير مرد ديگر ، آن‌ها را شير داده غير از آن مردى كه پسر شيرخوار از شير او خورده است بر پسرى كه شير خورده ، حرام نمىباشند به خاطر آنچه كه گذشت ، كه يكى بودن مرد در تأثير حرمت بين شيرخوارها ، شرط است . مسأله 8 - در پيدا شدن علاقهء رضاعى كه حرمت مىآورد دخيل بودن رضاع در حصول آن علاقه فى الجمله كفايت مىكند ، كه گاهى بدون دخالت غير رضاع در آن ، علاقهء رضاع حاصل مىشود ، مانند علاقه پدر بودن و مادر بودن و پسر بودن و دختر بودن كه بين مرد و مرضعه و بين شيرخوار حاصل مىشود . و همچنين علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين اصول مرد و مرضعه حاصل مىشود مانند آن‌كه مرد و مرضعه ، پدر يا مادر رضاعى داشته باشند چون كه آن‌ها فقط از جهت رضاع ، جدّ و جدّهء شيرخوار مىباشند . و گاهى علاقهء رضاع با رضاع و دخالت نسب ، حاصل مىشود ، مانند علاقهء اخوت كه بين شيرخوار و اولاد نسبى مرد و مرضعه حاصل مىشود ، پس اين‌ها اگر چه با ولادت منسوب به آن‌ها مىباشند ، ليكن برادر بودن آن‌ها براى شيرخوار به سبب رضاع حاصل شده است پس آن‌ها برادرها يا خواهرهاى رضاعى او مىباشند . توضيح اين مطلب ، آن است كه نسبت بين دو نفر گاهى با يك علاقه حاصل مىشود مانند نسبت بين فرزند و پدر و مادرش و گاهى با دو علاقه حاصل مىشود مانند نسبت بين دو برادر ؛ زيرا اين علاقه با علاقهء هر يك از اين‌ها با پدر يا مادر يا هر دو ، حاصل شده است . و مانند نسبت بين يك نفر و نزديك‌ترين جدش ؛ پس اين علاقه با علاقه بين او و بين پدرش مثلًا و علاقه بين پدرش و بين جدش حاصل شده است . و گاهى با سه علاقه حاصل مىشود مانند نسبت يك نفر با جد دومش و مانند نسبت بين او و بين نزديك‌ترين عمويش پس او با علاقه بين تو و بين پدرت و با علاقه هر يك از پدر تو و برادرش با پدرشان مثلًا حاصل شده است و به همين صورت علاقه‌ها و نسبت‌ها بالا مىروند و پايين مىآيند و به كمى علاقه‌ها و زيادى آن‌ها انشعاب پيدا مىكنند حتى نسبت بين دو نفر ، گاهى بر ده علاقه يا كمتر و يا بيشتر توقف پيدا مىكند . و وقتى كه اين مطلب روشن شد ، پس اگر همهء اين علاقه‌ها با ولادت حاصل